ღ♥ღمن بودم و یه آسمون ستارهღ♥ღ

عشقی به وسعت آسمان....

عشقی به وسعت آسمان....

هستم با آسمان و می نگرم در مهتاب

دراین ره قلیل می فشانم بذرآفتاب

من در راهم و تو در کنار من

نازو نوازش می دهد گیسوان ماه تاب

در ره اندک اندک با نسیمت رفتم

تا شهر بی کسی تا شهر آفاق ๑۩۞۩๑

شهدنگاهت ترنم روح من است

بیچاره آنکه بی تو سر کند،چه بی کس است

درزیر علفتت خوابیده عاشقی

عشق است راه تو و این است آیین من

سروده:پگاه خـــــــانوم گل

+ نوشته شده در شنبه 11 آبان1387ساعت 2:26 بعد از ظهر توسط پگاه |

درباره وبلاگ

به کی بگم دوست دارم وقتی دلم بارونیه،وقتی هوای این زمین پر از شکسته بالیه،به کی بگم تو این قفس شکسته قلب کاغذیم،گرفته اشک دو چشممو،شکسته پای بی کسیم،به کی بگم دوست دارم وقتی همه زندونین،اسیر یک جنگ بزرگ تو دیوار کاه گلین،به کی بگم.......به کی بگم.....
♥
♥
♥
♥
ای عشق من♥
I L♥ve u

منوی اصلی

صفحه نخست
پست الكترونيك
آرشيو مطالب

نویسندگان

پگاه
نگار
زینب

آرشیو مطالب