ღ♥ღمن بودم و یه آسمون ستارهღ♥ღ

فطر مبارک

گشتیم پی هلال ماه شوال وپیدا کردیم ودستمان را گرفتیم سمت آسمان تا به یکدیگر نشانش بدهیم. شاید خدا دست هایی را که به سمت آسمان دراز کردیم، دست دوستی فرض کرد و لبخند زد. هلال شوال لبخند خداست به روزه دارهایی که عیدی می خواهند. رمضان ریسمان امیدی بودکه از عرش پایین افتاد تا هر کس به میزان همتش خودش را بکشد بالا، حتی اگر توانست تا اعلی.

رمضان دست خدا بود که برای ما دراز شد. ما دست خدا را گرفتیم و یا علی گفتیم و بلند شدیم. حالا باید آن را محکم بفشاریم و مواظب باشیم بار دیگر زمین نخوریم. هر چند رمضان که خدا میزبان بود و ما میهمان تمام شد ولی نه خدا و خدایی اش فرق کرده، نه ما بندگان و بندگی مان.

و تا خدا خداست باید بندگی اش را کرد؛ هر چند رمضان تمام شده باشد...

شاید رمضان آینده، شرمنده نباشیم!

Razavi.tv

+ نوشته شده در سه شنبه 9 مهر1387ساعت 8:43 بعد از ظهر توسط زینب |

درباره وبلاگ

به کی بگم دوست دارم وقتی دلم بارونیه،وقتی هوای این زمین پر از شکسته بالیه،به کی بگم تو این قفس شکسته قلب کاغذیم،گرفته اشک دو چشممو،شکسته پای بی کسیم،به کی بگم دوست دارم وقتی همه زندونین،اسیر یک جنگ بزرگ تو دیوار کاه گلین،به کی بگم.......به کی بگم.....
♥
♥
♥
♥
ای عشق من♥
I L♥ve u

منوی اصلی

صفحه نخست
پست الكترونيك
آرشيو مطالب

نویسندگان

پگاه
نگار
زینب

آرشیو مطالب