ღ♥ღمن بودم و یه آسمون ستارهღ♥ღ

در سوگ حسین(ع)

ظهر عاشورا

بزد چنگی گدازان قرص خورشید به روی صورت دشت مشوش

هجوم خون افق را کرد قرمز زمین و آسمان همرنگ آتش

زمین تشنه می نوشید خون را فرات تشنه را بیتاب می کرد

در آن سو طفل در حال شهادت تقاضا از برای آب می کرد

نفیر تیر و ضرباهنگ شمشیر میان خیمه ها بلوا به پا کرد

سراسر آه و خون آلود ظهری به نام ظهر عاشورا به پا کرد

در آن محشر نه مرد و زن نه کودک نه طفلی چند ماهه در امان بود

میان دشت، لبیک شهادت به هرسو بنگری بر هر زبان بود

برفتند آن ابرمردان برحق چرا؟ چون عده ای پیمان شکستند

ولی پیروز هستند آن کسانی که با مولای خود پیمان ببستند.

سروده: نگار خردمند

+ نوشته شده در سه شنبه 17 دی1387ساعت 10:57 قبل از ظهر توسط نگار |

درباره وبلاگ

به کی بگم دوست دارم وقتی دلم بارونیه،وقتی هوای این زمین پر از شکسته بالیه،به کی بگم تو این قفس شکسته قلب کاغذیم،گرفته اشک دو چشممو،شکسته پای بی کسیم،به کی بگم دوست دارم وقتی همه زندونین،اسیر یک جنگ بزرگ تو دیوار کاه گلین،به کی بگم.......به کی بگم.....
♥
♥
♥
♥
ای عشق من♥
I L♥ve u

منوی اصلی

صفحه نخست
پست الكترونيك
آرشيو مطالب

نویسندگان

پگاه
نگار
زینب

آرشیو مطالب